قاضی (اسم الله)
قاضى از «قضا» و قضا به معناى حكم كردن، امر نمودن، اعلام كردن، ايجاد ابداعى و فارغ شدن از كارى، الزام نمودن و حتم است و آن از اسما و صفات الهىبوده، از آيات ذيل با توجه به معانى ذكر شده قابل استفاده است:
| شماره | نام سوره | آیات |
|---|---|---|
| 1 | سوره بقره(2) | آیات 117 و 210. |
| 2 | سوره آل عمران(3) | آیه 47. |
| 3 | سوره انعام(6) | آیات 2 و 8 و 58. |
| 4 | سوره انفال(8) | آیات 42 و 44. |
| 5 | سوره یونس(10) | آیات 11 و 19 و47 و 54 و 93. |
| 6 | سوره هود(11) | آیات 44 و 110. |
| 7 | سوره حجر(15) | آیه 66. |
| 8 | سوره اسراء(17) | آیات 4 و 23. |
| 9 | سوره مریم(19) | آیات 21 و 35 و 39 و 71. |
| 10 | سوره طه(20) | آیه 114. |
| 11 | سوره نمل(27) | آیه 78. |
| 12 | سوره قصص(28) | آیه 44. |
| 13 | سوره احزاب(33) | آیه 36. |
| 14 | سوره سبا(34) | آیه 14. |
| 15 | سوره زمر(39) | آیات 42 و 69 و 75. |
| 16 | سوره غافر(40) | آیات 20 و 68 و 78. |
| 17 | سوره فصلت(41) | آیات 12 و 45. |
| 18 | سوره شوری(42) | آیات 14 و 21. |
اين صفت الهى به صورت اسمى نيز در ادعيه آمده است.
پانویس
منابع
فرهنگ قرآن، جلد 22، صفحه 355.
ردهها: